عرصه سیاسی حکومت حق مدار؛ امنیت کامل

0

عرصه سیاسی حکومت حق مدار؛ امنیت کامل

سزاوار نیست که انسان در وضعیت ترس ایمان ستیز گرفتار آید و در باتلاق استضعاف باقی بماند و دیگر مردمان را بر سونشت خویش حاکم یابد و نیز شایسته نییست که بر دیگران سلطه جوید و خویش را حاکم بر سونشت دیگران معرفی نماید. پس بایدعرصه سیاسی به نحوی معتدل اداره شود تا فرصت هرگونه اعمال سلطه از شوی آمیان بر یکدیگر منتفی گردد.جهاد علیه ناامنی ستوده شده و بر ضرورت پرهیز حاکم از عیب جویی مردم تاکید میشود. در همین امتداد تاکید می شود که هیچ حکومتی با ریختن خون حرام پایدار نمی ماند. اهمیت امنیت در حدی است که تعرض دشمن به اموال اقلیت های دینی تحت سرپرستی مسلمین ننگ تلقی شده و حادثه بودن اموال زنان اهل ذمه توسط دشمن چنان اندوهناک جلوه میکند که امام مرگ مردان غیرتمند را در اثر اندوه حاصل از این رسوایی سزاوار میداند.

? سیاست در حکومت حق مدار:
وضعیت سیاسی نشان دهنده میزان اجماع عامه در مورد اهداف اجتماعی است. هر چه اجماع بر اهداف اجتماعی بیشتر باشد، بر اتحاد و وحدت جامعه افزوده شده، میزان مشارکت افزایش یافته و رفتارهای سیاسی در میان مردم کاهش میابد؛ در حالی که فضای نقد سازنده و اصلاح مستمر پر رونق باقی می ماند و امنیت مردم در برابر سلطه جویی احتمالی گروه های نخبه افزایش می یابد.
در حکومت حق مدار، مناصب قدرت و اختیار بر اساس شایستگی افراد توزیع میشوند. برای همه امکان مساوی صعود در سلسله مراتب قدرت وجود دارد و این سلسله مراتب بسیار کوتاه و در دسترس همگان است و افراد صاحب منصب نیز به شدت در معرض نقد آگاهانه و نظارت فعال مردم قرار میگیرند. حاکم موظف به پاسخگویی و حساب پس دهی بوده و باید مردم را متقاعد سازد
آنچه در این جامعه مانع هرج و مرج می شود، اعتقاد عامه به ضرورت تحقق اهداف اجتماعی و نیل به چشم انداز جامعه مطلوب است.
هیات حاکمه همواره در معرض تکلیف دوگانه: از یک سو باید امور حکومتی را مردم شهرها گزارش دهد از سوی دیگر باید قاطع و به دور از افراط و تفریط (گرایش به چپ و راست) اعمال حاکمیت کند

? موضوعیت رای مردم و مشارکت سیاسی زنان:
حکومت علوی، حکومتی است که علی رغم کسب مشروعیت از طریق نصب الهی، تحقق آن به دلیل بیعت اشارف و مردم مرکز نشین با دیگران به تاخیر افتاد. سکوت 25 ساله را میتوان دال بر موضوعیت نوعی واقع نگری به کارکرد آرا مردم تلقی کرد. بیعت باید آگاهانه و از روی تامل و آزادنه صورت پذیرد. در بیعت با امام علی (ع) مشارکت سیاسی زنان مطرح است. بانوان خود بدون اینکه فراخوانده شوند به همراه کودکان به سوی امام علی می شتابند و نقاب از چهره میگیرند، گویا به سوی پدر می آیند. زنان بدون نگرانی از ظهور تعصب جاهلی و با اطمینان از حمایت قاطع و پدرانه امام در حمایت از امام و در پرتو هدایت او بدون مانع به مشارکت سیاسی بپردازند. زنان گویا فقط او را در خور انتخابی میدانند که حقوق سیاسی، فرهنگی و اقتصادی آنان را تضمین می نماید.

? پرهیز از استبداد و خودکامگی:
در حکومت حق مدار مردم به قضاوت فراخوانده می شوند تا از شان نظاره گر منفعل به قضاوت فعال پرداخته، حساب پس دهی حکومت را مطالبه کند و نبک خواهانه اندرزگوی آن باشند. به ویژه تاکید بر شاخص پاکیزگی و قداست حکومت ( آزادی بیان) جالب توجه است، شاخصی که بر مرتبه ای از توزیع عادلانه ی قدرت تاکید دارد که افراد زیردست بتوانند با قاطعیت حق خود را از توانمندان و طبقه نخبگان جامعه بازستانده و در این مسیر حتی دچار لکنت زبان نیز نشوند. خودکامگی و ترور هر دو مذموم اند و در برابر حکمیت نمایشی، صبر میشود تا فرصتی برای افزایش آگاهی و شعور اجتماعی فراهم آید و حتی رای امام با رای مردم هماهنگ می شود. خشم خدا و خشم مردم قرین هم درنظر گرفته میشود.

⚖️ در حکومت حق مدار فراگرد حساب پس دهی در رابطه ای متقابل شکل میگیرد، یعنی عامه مردم در برابر عملکرد حکومت مسئولند و باید در پیشگاه حضرت حق پاسخگو باشند. پس مجازند و موظف که از حکومت حساب پس بکشند. در همین امتداد بر ضرورت شفافیت در جامعه تاکید می شود

? منبع : مختصات حکومت حق مدار، دکتر پورعزت

امین معینیان-علیرضا متقی

به اشتراک گذاشتن.

درباره نویسنده

کامنت