وزیر علوم؛ شرافت حرفه ای و اصل  “از کجا آمده ای؟”!

0

وزیر علوم؛ شرافت حرفه ای و اصل  “از کجا آمده ای؟”!

 

در خبر است که در کشور ما ۶۵ نفر قبل از انقلاب اسلامی (از حدود ١٢٣۴ شمسی که با صدارت علیقلی میرزای اعتضاد السلطنه آغاز شد تا محمد امین ریاحی آخرین وزیر آن دوران) و ١۵ نفر نیز بعد از آن (تا استیضاح رضا فرجی دانا)، وزیر معارف و علوم شده اند.وزارتخانه ی که وضع امروز آن چنین است، حاصل “توجه و تلاش” یا “بی توجهی و بیهودگی و گسیختگی عملکرد” بیش از هشتاد وزیر و مباشر و مشاور است!به خاطر دارم که پس از استیضاح دکتر رضا فرجی دانا، عده ای در فضای مجازی چنان شادمانی کردند که قابل وصف نیست! البته قابل انتظار بود! زیرا نوعاً افرادی درمانده بودند که به لطف دوپینگ های سیاسی، دانشجوی دکتری و استاد دانشگاه شده بودند و فرجی دانا قصد داشت صریح و بی پرده، اصل  “از کجا آورده ای؟” را در قالب اصل “از کجا آمده ای؟” تفسیر کند.با اجرای این اصل، قطعا بسیاری از شایستگان به تثبیت موقعیت علمی می رسیدند و البته ناشایستگان نیز به مشاغلی که برای آنها شایسته تر بودند، “هدایت” می شدند.به هر حال، مجلس وقت تاب نیاورد و گویا بی تابی آن مسری بوده، به تردید در دولت انجامید و اکنون، یکی از مهمترین حوزه های عمل و اقدام دولت، فاقد وزیر است!متخصصان امر می دانند که وزیر علوم باید از بصیرتی ویژه برخوردار باشد. دانش و شبه دانش را بشناسد و از شهامت برخورد با وضع مبتذل “بازاری شدن” علوم و دانش برخوردار باشد و ضمن تلاش برای “تجاری شدن و هدفمند شدن تولید دانش”، از بازاری شدن و “قابل خرید و فروش شدن تشخص علمی” جلوگیری کند.البته نگرانی به اینجا ختم نمی شود، بلکه تا آنجا ادامه می یابد که مدرک گرفتگان آن دوران دوپینگ علمی (که اکنون در قامت ورشکستگان سیاسی می درخشند)، همگی بخواهند دانشگاه تاسیس کنند و گوهرهای نایابی چون خود را تکثیر نمایند!امیدوارم که وزیر علوم آینده، فردی دانشمند، قاطع و بصیر به آینده باشد و بفهمد که اقدامات او می تواند سرنوشت یک ملت را دگرگون سازد؛ بفهمد که نمی توان بدون ارتباط با حوزه های اقتصاد و صنعت و بازرگانی، تصمیم خوب گرفت و به خط مشی خوب رسید؛ و بداند که چشم انداز کشور، تابلویی جهت دهنده به خط مشی های وزارت تحت امر اوست.او نمی تواند و نباید در خلاء تصمیم گیری کند؛ او باید درک کند که وضع امروز ما می توانست خیلی بهتر از این باشد، اگر وزرای علوم قبلی، افراد دیگری بودند یا کار خود را جدی تر در نظر می گرفتند.

سخن آخر:

وای بر عاقبت اسف بار رئیس جمهور و وزیر و وکیلی که نفهمد مسئولیت در برابر امانت عامه مردم و بیت المال یعنی چه! و درک نکند که پست های اداری نیز امانت عامه مردمند!

دکتر علی اصغر پورعزت

استاد تمام خط مشی گذاری.

رییس انجمن مدیریت دولتی ایران

به اشتراک گذاشتن.

درباره نویسنده

کامنت